نی دلق صدپاره کشان چیزی بده درویش را

چون جلوه مه می کنی وز عشق آگه می کنی

با ما چه همره می کنی چیزی بده درویش را

درویش را چه بود نشان جان و زبان درفشان

هم آدم و آن دم تویی هم عیسی و مریم تویی

هم راز و هم محرم تویی چیزی بده درویش را

تلخ از تو شیرین می شود کفر از تو چون دین می شود