گلبن باغ خویشتن بینان

آنگه از آب عشق سر بر زن

که نه یارند و یار می بینی

همه زنهارخوار می بینی

شده چون دلم دلم بدبینان

نیک معلوم کن که در محشر

نشود هیچ حال خلق دگر