خورشید پیشت چون شفق ای برده از شاهان سبق

در گور تن تنگ آمدم ای جان باپهنا بیا

چشم محمد با نمت واشوق گفته در غمت

زان طره ای اندرهمت ای سر ارسلنا بیا

ای دیده بینا به حق وی سینه دانا بیا

ای جان تو و جان ها چو تن بی جان چه ارزد خود بدن

دل داده ام دیر است من تا جان دهم جانا بیا