چون برون آمد از نماز علی

ببرید آن لطیف اندامش

جمله پیکان ازو برون آورد

و او شده بی خبر ز ناله و درد

آن مر او را خدای خوانده ولی

گفت کمتر شد آن الم چونست

وز چه جای نماز پر خونست