آن به آید که خشک جنبانی

کان نمازی که عادتی باشد

خاک باشد که باد برپاشد

اندرین ره نماز روحانی

جان گدازد نماز بار خدای

خشک جنبان بود همیشه گدای

بود از روی جهل و نااهلی