بوریا بود در میانه حجاب

که بود بهترین هر طاعت

که نباشد حجابش آن ساعت

جبهت بنده را ز عین تراب

بود هر شب دو قرص راتب او

به وظیفه که بد معاتب او

به دو قرص جوین گه افطار