باد نعمای تست بود جهان

چون یقین شد که من منم تو تویی

چه کنم با تو تف و دود همه

چون تو هستی باد بود همه

ای زیان تو به که سود جهان

من ندانم که آن چه کس باشد

کز تو او را بخیره بس باشد