بر دل خیالی می دود یعنی به اصل خود بیا

گفتم کز آتش های دل بر روی مفرش های دل

می غلط در سودای دل تا بحر یفعل ما یشا

هر دم رسولی می رسد جان را گریبان می کشد

دل از جهان رنگ و بو گشته گریزان سو به سو

نعره زنان کان اصل کو جامه دران اندر وفا