می شد روان بر آسمان همچون روان مصطفی

امروز دیدم یار را آن رونق هر کار را

خورشید از رویش خجل گردون مشبک همچو دل

از تابش او آب و گل افزون ز آتش در ضیا

گفتم که بنما نردبان تا برروم بر آسمان