که فرومایه خسی باشد

گر کنی زهر با روانم جفت

از شکر تلخ تر نیارم گفت

ایمن از مکر تو کسی باشد

امن و مکر تو هر دو یکسانست

عاقل از مکر تو هراسانست

ایمن از مکر تو نشاید بود