بوته توبه از پی این است

آتشیش از درون برافروزند

که ازو عقل و جان و تن سوزند

تا که خود یار عشق خودبین است

هرکه را کوی عشق او تازه ست

توبه ای از کلید دروازه ست

شوق بی یار خود سرور بود