که شناسد همی ز نام و ز ننگ

بندگان را که از قدر حذر است

آن نه زیشان که آن هم از قدر است

قدر و تقدیر او نهاد چو چنگ

زان چو بربط به هر خیال همی

خفته نالد ز گوشمال همی

پیش دیوان حکم او جز مرد