زان چو بربط به هر خیال همی

آن نه زیشان که آن هم از قدر است

قدر و تقدیر او نهاد چو چنگ

که شناسد همی ز نام و ز ننگ

خفته نالد ز گوشمال همی

پیش دیوان حکم او جز مرد

شکر سیلی حق که داند کرد