تلخ و شیرین چو هر دو زو باشد

ور ترا زخم حق زند خه کن

بی رضای حق آنچه راحت تست

آن نه راحت که آن جراحت تست

زشت نبود همه نکو باشد

دلشان بر فراق مال و عیال

خنک و خوش چو در بهار شمال