جان و تن را به کردگار سپار

جمله تسلیم کن بدو تو چه ای

آن اویی تو کم ستیز بر اوی

گر گریزی ازو گریز در اوی

تا درون سرای یابی بار

کانکه سد پاسبان خانه و سر

چون کلیدان بماند در پس در