وقف کن جسم و مال را بر غیب

پس دریغش ازو چرا داری

جان و اسباب در رهش در باز

بر ره سیل و رود خانه مساز

تا بوی چون کلیدش اندر جیب

جبر را مارمیت کن از بر

باز دان از رمیت سر قدر