یک نفس بر زند به تعلیمش

مرد باید که چون خلیل بود

تا ز حق ظل او ظلیل بود

زهره دارد زمانه از بیمش

موسئی را که خفته کونست

فر عونش هلاک فرعونست

عرش چون فرش زیر پای آرد