ورنه هستی تو از در خنده

چند پرسی که بندگی چه بود

بندگی جز فکندگی چه بود

بند او دار تا بوی بنده

نیستانی که بر درش هستند

نه کمر بر درش کنون بستند

بلکه از مادر سنین و شهور