یکسو اندر حظ خود ز میان

علم او جبرئیل من نه بس است

بی تو بر درگهش تو حاضر شو

چشم بر دوز و پس تو ناظر شو

تا بیابی تو لذت ایمان

چون به عشق از چنارت آتش جست

آتش از آتشی بدارد دست