راست چون سیم خام سخته شوی

بد و نیک تو بر تو بوته اوست

تا بدانی که دشمنی یا دوست

تا در این بوته زر پخته شوی

خبث خبث تو بسوزد پاک

بگذرد خاک پایت از افلاک

فلک المستقیم جای تو شد