خبث خبث تو بسوزد پاک

تا بدانی که دشمنی یا دوست

تا در این بوته زر پخته شوی

راست چون سیم خام سخته شوی

بگذرد خاک پایت از افلاک

فلک المستقیم جای تو شد

چون خدای تو رهنمای تو شد