زانچه آلوده گشت پاک شود

آدمی را که بر سقر گذرست

جلوه گر کفر و دین و خیر و شرست

تا چو در بوته هلاک شود

شد هلاک ار دلش نباشد پاک

ور بود باک از این سفرش چه باک

پاک رو زین سرای پر شر و شور