تن چشد طعم ثفلش از پی زیست

پس باول چرا فرود آیی

دل مجروح را شفا زویست

جان محروم را دوا زویست

جان شناسد که طعم روغن چیست

حس چه بیند مگر که صورت نغز

مغز داند که چیست آنرا مغز