که ز نامحرمی تو در پردست

کم ز مهمان سرای عدن مدان

خوان قرآن به پیش قرآن خوان

حرف را زان نقاب خود کردست

تو همان دیده ای ز سورت آن

کاهل صورت ز صورت سلطان

صورت از عین روح بیخبرست