زین ره بسی کشتی پر بشکسته شد بر گنگ ها

زین رو همی بینم کسان نالان چو نی وز دل تهی

زین رو دو صد سرو روان خم شد ز غم چون چنگ ها

زین رو هزاران کاروان بشکسته شد از ره روان

اشکستگان را جان ها بستست بر اومید تو

تا دانش بی حد تو پیدا کند فرهنگ ها

تا قهر را برهم زند آن لطف اندر لطف تو