که غنا جز زنا نیارد یاد

کت سوی عشق دیدنی باشد

لذتی کان چشیدنی باشد

طبع را از غنا مگردان شاد

یار کو بر سر پل آید یار

تو مر او را از آب دور مدار

یا به آتش فرو بر از سر کین