آفتابی چون او ندارد یار

انبیا ریخته هم از زر اوی

هرچه شان نقد بود بر سر اوی

تا شب نیست صبح هستی زاد

همه شاگرد و او مدرسشان

همه مزدور و او مهندسشان

او سری بود و عقل گردن او