در منع او گفتا که نه عالم مسوز ای مجتبا

زد تیغ قهر و قاهری بر گردن دیو و پری

کو را ز عشق آن سری مشغول کردند از قضا

زود اندرآمد لطف شه مخدوم شمس الدین چو مه

از شه چو دید او مژده ای آورد در حین سجده ای

تبریز را از وعده ای کارزد به این هر دو سرا