لطفش ابلیس را نکرده نمید

یک شکم نان جو نخوردی سیر

نزدی جز برای دین شمشیر

مهرش ادریس را بداده نوید

سایه پروردگان پرده غیب

از پی شک و رشک و شبهت و ریب

رفته زو بر عطا چو چرخ کبود