از پی شک و رشک و شبهت و ریب

مهرش ادریس را بداده نوید

لطفش ابلیس را نکرده نمید

سایه پروردگان پرده غیب

رفته زو بر عطا چو چرخ کبود

تا به گردن در آفتاب فرود

ذوق و شوقش ز نیک و بد کوتاه