چون رفو بیند از رفوگر یاد

سینه ای را که حق حکم باشد

درز بگشادنش چه کم باشد

بهر آن تا کند درین بنیاد

از پر جبرئیل گشت درست

آن جراحت به امر ایزد چست

دل او بودی از خیانت پاک