کان ناطق روح الامین بگشاید آن اسرار را

عالی خداوند شمس دین تبریز از او جان زمین

پرنور چون عرش مکین کو رشک شد انوار را

ای صد هزاران آفرین بر ساعت فرخترین

در پاکی بی مهر و کین در بزم عشق او نشین

در پرده منکر ببین آن پرده صدمسمار را