کین همه غیب عالم علویست

هرچه مکنون غیب حضرت بود

به کم از ساعتی مرا بنمود

داند آنکو دلش ز ریب تهیست

واسطه کیست پیش پرده سرای

جز ازو در میان خلق و خدای

گر شریفند و گر وضیع همه