دایگی کرد دین یزدان را

وز عقیله برست عقل از وی

چون درآمد به مرکز سفلی

گفت دین را هنوز تو طفلی

تا بپرورد نور ایمان را

پیش او گوش گشته عقل همه

پیش او فاش گشته نقل همه