گه شرار غضب شود به اثیر

گه گزد مار حقد و گزدم آز

در دوزخ فراز کرده و پس

می پزی در بهشت دیگ هوس

گه کشد غل و غش ترا به سعیر

از برون سوتنت ز غفلت شاد

وز درون عقل و جانت با فریاد