عقل کل زو گرفته حکمت و رای

مدرج عشق در دو گیسو داشت

دید آدم که مایه دار قدم

مردمی می زند ز عشق دم

سایه از آفتاب یابد پای

پیش آن کو ز اصل بد خود بود

بسته چشم و گشاده ابرو بود