چون سوی راه بیخودی پوید

منهج صدق در دو ابرو داشت

هرکه بگرفت پای اهل بصر

هرگز از ذل نیاید اندر سر

نقش خود زاب روی خود شوید

نزد آن خواجه جهان نهفت

رفتم و دید و بازگشت و بگفت