قفس جان دشمنان بشکست

نیک را خود نکرده هرگز رد

وآنچه بد را نیامده زو بد

نفس شرک دوستان دربست

آن نفس با صفا چو درهم شد

آن قفس هیزم جهنم شد

طاق در مهر بی تناهی او