خواجه ابلیس نعره زن بر کوه

اشک چشمش چو موج جیحون شد

اهد قومی در آن میان گفته

در کنارش عقیق ناسفته

کاینت فتحی بزرگ و کار شکوه

کشته شد نقطه امید و امل

روی یاران به پشت گشت بدل