خور مه جامه مختصر باشد

ماه بود آن سپهر فرخنده

که خور از روی او زند خنده

خنده مه ز قرص خور باشد

کرده از بهر طفل بی فرمان

مادر طبع را سیه پستان

وز خرد سوی جان زیرک و غمر