او می زند من کیستم من صورتم خاکیستم

ای بس دعاگو را که حق کرد از کرم قبله دعا

باریک شد این جا سخن دم می نگنجد در دهن

من مغلطه خواهم زدن این جا روا باشد دغا

رمال بر خاکی زند نقش صوابی یا خطا

این را رها کن خواجه را بنگر که می گوید مرا

عشق آتش اندر ریش زد ما را رها کردی چرا