در تماشای روضه رضوان

داده اسباب و ملک و سهل و سلیم

کرده بهر خود اختیار گلیم

از دریچه مشبک ایمان

صدق او نقشبند زیب و فرش

درد او هرهم دل و جگرش

گشته پشمینه پوش روح امین