زانکه دانست جانش را آزرم

آنکه بر جای مصطفی بنشست

بر لبش شرم راه خطبه ببست

آن ز لکنت نبود بود از شرم

چه عجب داری ار فگند سپر

شرم عثمان ز رعب پیغمبر

زانکه بد جای احمد مرسل