که به نزد تو دین و کفر یکیست

بد و نیک از درون چو برگیرد

دیو را چون فرشته بپذیرد

نه ز توحید بل ز شرک و شکیست

چشم افعی چو کرد علت کور

پیش چشمش چه زمرد و چه بلور

ذل همان چاشنی شناس که عز