فطنت تیر چون کمان بودی

تیغ او تیر چرخ را بنیان

بوده در خانه وبال کمان

هرکجا آن دل و زبان بودی

سر بدعت زده به تیغ زبان

روی سنت بشسته ز آب سنان

کرده از لعل و در کرامت را