ای چشم جان را توتیا آخر کجا رفتی بیا

ای از ورای پرده ها تاب تو تابستان ما

ما را چو تابستان ببر دل گرم تا بستان ما

تا آب رحمت برزند از صحن آتشدان ما

تا سبزه گردد شوره ها تا روضه گردد گورها

انگور گردد غوره ها تا پخته گردد نان ما