عقد او با بتول در سلوی

تاکجا تا به درد چشم عقیل

دل او عالم معانی بود

لفظ او آب زندگانی بود

بود در زیر سایه طوبی

تنگ از آن شد برو جهان سترگ

که جهان تنگ بود و مرد بزرگ