تیغ را برکشید زود به رنج

از پی دین جو جان کنم ایثار

روز محشر مگر نمانم خوار

سال او درگذشته از صد و پنج

چشم خود را عصابه ای بربست

به بسی رنجها بر اسب نشست

در مصاف آمد و بگفت نسب