زان ازو خصم او فروتر بود

چه محل میغ را بر خورشید

او ز خصمان چو نام بود از ننگ

او ز مردان چو لعل بود از سنگ

که خرد را امام حیدر بود

مرد را چون ز پس بود خورشید

سایه پیشی کند برو جاوید