سایه پیشی کند برو جاوید

زان ازو خصم او فروتر بود

که خرد را امام حیدر بود

مرد را چون ز پس بود خورشید

او امامی ضیا گزید همی

سایه زان پیش او دوید همی

آنکه خوانش همیشه با نان بود